Historie

Misschien is het leuk om iets meer te weten over de historie van onze kring.
In het voorjaar van 1997 hebben twee jongens uit de gemeente Tubbergen samen met pastor Jan Kerkhof Jonkman het initiatief genomen een homokring te starten in Noord Oost Twente. Met als voornaamste reden dat er tot op dat moment niets voor homo’s in die regio bestond. Om de plannen verder uit te werken verscheen op vrijdag 14 maart 1997 een artikel in het dagblad Tubantia. Hierin werden belangstellenden voor deelname aan de groep opgeroepen zich te melden. Ook werden huisartsen en scholen aangeschreven over het bestaan van onze Kring.
Aanvankelijk meldden zich zes personen met wie op 15 mei 1997 de eerste Kringavond plaatsvond. Onze Kring ontwikkelde zich daarna in hoog tempo. Spoedig werd een bestuur geformeerd en medio 1997 sloot de kring zich aan bij de landelijke Stichting De Kringen. Binnen een jaar tijd bestond onze Kring al uit rond 12 personen.

De kring heette aanvankelijk Christelijke Homoplattelandskring Noord Oost Twente. Dit om te wijzen op de serieuze bedoelingen van onze Kring. Omdat onze Kring niet religieus van aard was, is er in de loop der tijd voor gekozen het woord Christelijke weg te laten.

Op 26 november 1998 hield onze Kring haar folderpresentatie in het Erve Kampboer te Geesteren. En op 11 juli 2000 werd in de Hooge Lucht in Oldenzaal een informatieavond georganiseerd door de kring. Deze inzet heeft naast deelname aan diverse radio- en kranteninterviews en mond-op-mond reclame, hebben er voor gezorgd dat de kring doorlopend is blijven groeien tot het huidige aantal van rond dertig leden.
In de zomer van 2002 vond de eerste lustrumviering van de kring plaats.

Groeiende behoefte
De Stichting De Kringen is ontstaan in de jaren ’60. Er was onder homoseksuelen, lesbiennes en biseksuelen een groeiende behoefte om met elkaar te discussieren, elkaars verhalen te horen en elkaar te ontmoeten. We hebben het over een tijd dat homoseksualiteit maatschappelijk nog niet zo geaccepteerd was als nu het geval is. Je kon toen natuurlijk wel uitgaan en de landelijke vereniging COC bestond ook al. Maar blijkbaar ontbrak het in Nederland aan een organisatie, of plek, waar je rustig (zonder de herrie van disco- en kroegmuziek) van gedachten kon wisselen met elkaar over allerlei aspecten van homoseksualiteit.